دو ویژگی و فایده فلش‌کارتهای مصور برای کلمات ساده


گفتیم در مرحله دوم از یادگیری زبان به روش تسلط دائمی، قرار است ۶۲۵ کلمه پایه و پرکاربرد را یاد بگیریم.

در این زمینه، دو هدف اصلی را دنبال می‌کنیم:

اول درک معنای واقعی کلمات انگلیسی است؛ نه ترجمه

دوم، به خاطر سپردن دائمی آنها.

هنگام یادگیری هر کلمه جدید، دو هدف بالا را به وسیله دو فعالیت ساده ممکن می‌کنیم:

اولین فعالیت، به کمک جستجوی عکس در گوگل  انجام می‌شود و هدف آن دانستن معنای واقعی کلمه است.

فعالیت دوم، مربوط به حافظه است؛ برای شخصی‌سازی آن کلمه و ارتباط دادن آن به زندگی شخصی خود ما.

۱) یافتن معنای کلمات، با جستجوی عکس در گوگل

قبلاً در مورد محدودیتها و مشکلات ترجمه صحبت کردیم و توضیح دادیم که چگونه این‌کار، کلمات را از درون تهی و از معنای واقعی‌شان جدا می‌کند. پس ما برای یادگیری کلمات، از ترجمه استفاده نمی‌کنیم.

به جای آن، در این روش، قصد داریم به کمک بزرگترین کتاب مصور دنیا، یعنی سرویس عکس گوگل، معنی واقعی کلمات را درک کنیم.
این سرویس گوگل، برای هر کلمه‌، بیشمار عکس را در اختیار ما قرار می‌دهد. برای هر عکس، توضیحات و جملات مربوط به آن را می‌آورد؛ آن هم از سایت‌های متعلق به انگلیسی‌زبان‌ها که بهترین منبع برای پیدا کردن کاربرد این کلمات هستند.

یکی از فایده‌های جستجوی عکس در گوگل این است که متوجه تفاوت بین معنی کلمات مختلف، از جمله یک کلمه انگلیسی و ترجمه آن می‌شویم:
وقتی bread را جستجو می‌کنیم، متوجه می‌شویم که تصاویر آن با تصاویر “نان” ما بسیار متفاوت است:

در تصویر بالا، نتایج گوگل و جمله‌ مربوط به عکس انتخاب شده – با رنگ سبز- را می‌توانیم ببینیم.

به کمک این ابزار و با دیدن تعدادی از تصاویر آن، متوجه می‌شویم که یک آمریکایی انگلیسی زبان، در سایت خودش، به چه چیزی نان می‌گوید و چگونه با آن جمله می‌سازد.

اینطوری متوجه می‌شویم که معنای “نان” (چیزی که در ذهن مای ایرانی است) و bread (چیزی که یک در ذهن یک آمریکایی است) متفاوت است و با دیدن این تفاوت –که غالباً برای ما جالب و به‌یادماندنی است- احتمال اینکه آن را راحت تر به خاطر بسپاریم، بیشتر است.

به علاوه تصویری که از bread در ذهن ما شکل می‌گیرد، با تصویری که در ذهن یک آمریکایی هست شباهت بسیاری پیدا می‌کند.

اما اگر همین کلمه bread را به کمک ترجمه آن یعنی کلمه “نان” بخوانیم، تصویر نان لواش و بربری و غیره در ذهن ما نقش می‌بندد.

[نوشته مرتبط: کلمات چگونه در مغز ذخیره می شوند]

یک عکس؛ هزار کلمه

شنیده‌ایم که ارزش یک عکس برابر است با هزار کلمه. این گفته اینجا هم مصداق دارد.

پس از جستجوی عکس برای یک کلمه، هر عکسی که نگاه می‌کنیم، در جایی از حافظه ما ذخیره می‌شود. با انتخاب هر عکس و گذاشتن آن در انکی، تجربه‌ای یکتا و به‌یاد‌ماندنی برای آن کلمه (به شکل یک شبکه نورونی یکتا در مغز) خلق می‌کنیم.
پس از انجام این جستجو، به کمک فلش‌کارت مربوط به آن کلمه، بارها و بارها آن عکس و تجربه و معنای کلمه را مرور می‌کنیم.

عکسی که خود من برای کلمه‌ای انتخاب کرده‌ام، یک انتخاب شخصی است و با عکس شخص دیگری متفاوت است.

همین نکته یادآوری این کلمه و معنای آن را خصوصاً برای کلماتی شبیه به هم مانند زن، دختر، فرزند دختر و مادر راحت می‌کند.

۲) تقویت معنای کلمات با شخصی‌سازی آنها

در این فعالیت، چند ثانیه به کلمه‌ای فکر می‌کنیم تا اولین خاطره‌ی شخصی مرتبط به آن کلمه، به سطح ذهن‌مان بیاید. خاطره‌ای مربوط به یک شخص، محل، تاریخ یا هر چیز دیگر.

ممکن است برای کلمه cat، به معنای گربه، اولین خاطره‌ای که به یادمان می‌آید مربوط باشد به “پیشی”، گربه دوران کودکی‌مان که با این اسم صدایش می‌زدیم.

شاید هم این خاطره مربوط باشد عکس گربه روی لباس خواهرزاده‌ ۵ ساله‌مان‌. این خاطره، هرچه باشد، توضیح مختصری از آن را بر روی فلش‌کارت می‌نویسیم.
بهتر است در این مرحله، حتی در ذهن‌مان به کلمه “گربه” (یعنی ترجمه cat) فکر نکنیم و در گفتگوی ذهنی با خود، از خود کلمه cat استفاده کنیم. به عنوان مثال بگوییم: ” اولین خاطره من از cat چیست؟”

ممکن است برای کلمه مشخصی، هیچ خاطره‌ای به ذهن ما نرسد. شاید در این وضعیت، سوال مهمی که باید از خود بپرسیم این است که چرا می‌خواهم چنین کلمه‌ای را یاد بگیرم؟ شاید یاد گرفتن کلمه‌ای که هیچ خاطره شخصی برای آن ندارم، فعلاً اولویت نداشته باشد.

بعداً هنگام مرور فلش‌کارت‌ها هم این فعالیت را تکرار می‌کنیم. عکس یک گربه را می‌بینیم، سری به حافظه خود می‌زنیم و دنبال آن خاطر شخصی می‌گردیم که روی فلش‌کارت نوشته‌ایم. اگر خاطر مشخصی به ذهن‌مان رسید، آن را هم– که در پشت فلش‌کارت نوشته شده- مرور می‌کنیم.

تحقیقات انجام شده در این زمینه حاکی از این است که این‌کار (فعالیت دوم)، اثربخشی به‌یاد آوردن معنای یک کلمه را ۵۰ تا ۱۰۰ درصد افزایش می‌دهد.

انجام این دو فعالیت در عمل

در ادامه که شروع به ساختن فلش‌کارت‌های کلمات می‌کنیم، به روشی که توضیح خواهیم داد، عکس کلمات مورد نظر را جستجو می‌کنیم و از از آن عکس‌ها بر روی فلش کارت (در برنامه انکی) استفاده می‌کنیم.

برای درصد کمی از کلمات مشکل هم شخصی‌سازی را انجام می‌دهیم: یعنی به نوعی به زندگی خود مرتبط به می‌کنیم.

ما به دو روش می‌توانیم کلمات را به‌یادماندنی‌تر کنیم:
۱- با یافتن مثال و ماجراهایی برای آن کلمه (یعنی یک جمله خوب)
۲- با مرتبط کردن آن کلمه به زندگی خود ما

استفاده از چند حس

برای اینکه هر کلمه را خوب به خاطر بسپاریم، بهتر این است که همزمان از چند حس و توانایی مختلف استفاده کنیم:
      • املای کلمه را ببینیم،
      • صدا و تلفظ آن را بشنویم،
      • معنی آن را بدانیم
      • (اختیاری:) آن را شخصی‌سازی کنیم؛ یعنی آن کلمه را به زندگی شخصی و خاطرات قبلی خود مرتبط کنیم.

در مرحله اول، تلفظ و املای صداها را بررسی کردیم.

در این مرحله، یعنی مرحله دوم با یادگیری هر کلمه جدید و پیدا کردن تلفظ و دیدن املای آن، توانایی‌هایی که در مرحله اول کسب کردیم را تقویت می‌کنیم و تسلط بیشتری در این زمینه پیدا می‌کنیم. یعنی کلمات را دقیق و درست تلفظ خواهیم کرد.

بنابراین برای هر کلمه، موارد بالا را روی فلش‌کارت‌ها خواهیم گذاشت.

8 دیدگاه دربارهٔ «دو ویژگی و فایده فلش‌کارتهای مصور برای کلمات ساده»

  1. سلام
    راستی به نظر شما تکلیفمون با اون همه کلمه ای که سالها فقط با معادل فارسیش تو ذهنمون رفته چیه؟ از همین نان انگلیسی بگیر تا آخر
    فهرست ۶۲۵ کلمه رو که دیدم بیشتر متاسف شدم 🙁 معنی بیشتر کلمات رو میدونستم ولی بارمعناییشون رو نه

    1. سلام لیلای عزیز،
      جواب علمی و قابل اتکایی برای این سوال ندارم ولی به نظر من بعد از مدتی خواندن این کلمات با تصویر یا خواندن در context و جمله، کم کم اون کلمات مرتبط میشن به مفهوم شون، نه به ترجمه فارسی و این مشکل حل میشه.

  2. خداشاهده از سوم راهنمایی تا الان که ۲۵ سالمه هر روشی رو که فکرش رو بکنین برای یادگیری زبان امتحان کردم ولی چون ته دلم حس میکردم این روش نمیتونه من رو به اونچه که واقعا مد نظرمه یعنی تکلم به زبان انگلیسی مثل زبان مادری بدون هیچ تلاش آگاهانه ناشی از به یادآوری لغات و گرامر برسونه چند مدت بعد رهاش میکردم سالهاست که دنبال اون روش آرمانیم بودم بخدا در چند ماه اخیر بخاطر شدت ناامیدی افسردگی گرفتم به الله قسم میخورم که امشب بالاخره پس از سالها اون گمگشته رو پیدا کردم طی این سالها هیچ وقت نشد حتی برای یک بار و حتی برای چند دقیقه نسبت به یکی از اون روشها اینچنین احساس شورانگیز و فرح بخشی داشته باشم من امشب به لطف زحمات شما دوباره متولد شدم و شاید حتی از خطر افسردگی عمیق و خودکشی رها شدم امشب نقطه عطف زندگی من شد فقط از خدا میخام که به پاس این خدمتی که دارین انجام میدین همیشه در طول زندگیتون این احساس فرح بخش و شورانگیز رو ۲۴ ساعته و در تمام عمرتون با تمام وجود حس کنید مطمعنا من امشب از شدت خوشحالی خوابم نمیبره خداوند به واسطه شما من رو نجات داد […]

    1. سلام علی جان، ممنونم از حرفای خوبت و خوشحالم که از این روش خوشت اومده. امیدوارم که بتونی از این روش نتیجه خوبی هم بگیری.
      همونطور که خودت اشاره کردی تقریباً همه روشهای یادگیری زبان مشکلات و نقاط ضعفی جدی دارند اما یک نکته مهم این است که یادگیری یک زبان جدید اساساً کار مشکلی است و حتی به کمک بهترین روشها به زمان و تلاش زیادی نیاز داردیم.
      بازم ممنونم ازت. اگر جایی از این سایت به کمک یا توضیح بیشتری نیاز داشتی بهم بگو که بتونم بهتر کمکت کنم.
      مابقی حرفهارو برات ایمیل میکنم.

  3. سلام.
    اینکه برای هر کلمه بگردیم یه موضوع شخصی پیدا کنیم باعث دور شدن از معنای واقعی اون کلمه در زبان اصلی نمیشه؟ مثلا همین مثال نان هیچکدوم از خاطرات شخصی ما شبیه این نان نیست! اینکار باعث دوگانگی نمیشه؟ یا اینکه میخوایم با این کار معنای این کلمه در زبان خودمون رو به معناش در زبان انگلیسی نزدیک کنیم؟ من خودم سعی میکنم توی فیلم ها به جمله یا صحنه مشابه با اون کلمه فکر کنم (خیلی از کلمات رو اینطوری یاد گرفتم و واقعا اون کلمه ،فارغ از معادلش توی فارسی، توی ذهنم مونده)
    من با تعداد لینک هایی که توی هر درس هست یکم گیج میشم. مثلا توی خط آخر ما اول درس مربوط به سه نوع فلش کارت ویژه رو میخونیم بعد سراغ روش ساختش میریم شاید لینک روش ساخت خیلی ضروری نباشه. (توی درسهای اول هم این مشکل رو داشتم که البته الان تغییرش دادی)
    به روش خودم اشکالات تایپی رو هم برات مینویسم:
    سطر ۱۵ یه “را” جا افتاده (یعنی آن کلمه “را” به زندگی شخصی و خاطرات قبلی خود مرتبط کنیم.)
    سطر ۱۸: بنظرم “توانایی هایی” باشه بهتره (توانایی هایی را که در آن دو مرحله کسب کردیم )

    1. سلام مهتاب
      قرار نیست برای هرکلمه‌ای اینکار رو بکنیم. فقط در موارد خاص، مثلاً برای کلماتی که به خاطر سپاریشون کمی مشکله و در ۳-۴ ثانیه یک موضوع شخصی به ذهنمون میاد، اینکارو میکنیم. خودم برای ۱-۲ درصد کلمات اینکارو میکردم.
      در این مرحله قرار هست فقط معنی کلمات پایه رو به کمک تصویر یاد بگیریم. تا در مرحله بعدی بتونیم به کمک همین کلمات، جملاست ساده بسازیم و قواعد پایه گرامر رو یاد بگیریم.
      در مورد تعداد لینک‌ها هم که گفتی، کاملاً حق باتوه. دوستان زیادی این رو تذکر دادن. باید فقط در مواردی که ضروریه لینک بگذارم. این رو از این به بعد رعایت می‌کنم. مطالب قبلی رو هم در فرصت مناسب (که دوباره مطالب رو بازبینی و ویرایش می‌کنم) اصلاح می‌کنم. ممنونم که گفتی.
      اشکالات تایپی رو هم اصلاح کردم. بازم ممنونم ازدقت همیشگیت و اینکه وقت میگذاری و این موارد رو اطلاع میدی که درستشون کنم.

  4. سلام و خسته نباشید.
    زیر عکس نان یه جمله هست “همانطور که بعداً هنگام ساخت فلش‌کارت‌های این مرحله خواهیم شد،” فکر کنم یک کلمه مثل “متوجه” جا افتاده. البته متوجهم که این یک اشکال تایپیه، نگی دیگه مته به خشخاش نذارید:) خواستم کمکی کرده باشم که این کار بینظیرت بی نقص هم بشه.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *